استفاده از ثبات دهنده ها stabilizer

   Stabilizer- ها معمولا بعد از مته  قرار می گیرند و موجب می شوند که مته حفاری دور محور مرکزی خود بچرخد و بدین طریق مانع از انحراف چاه مستقیم می شود . معمولا ثبات دهنده هایی که در حفاری به کار برده می شوند از اتصال دو و یا سه میله مربعی شکل و یا مارپیچی شکل تشکیل شده و در لوله های با طول کم ، حداکثر طول آن 30 اینچ است.

مزیتهای ثبات دهنده ها عبارتند از :

1-             از انحراف چاه جلوگیری به عمل می آورد

2-             با توجه به افزایش باروری مته سرعت حفاری نیز افزایش می یابد

3-             چون لوله های خمیده نمی شوند دیواره چاه پایداری بیشتری دارند .

قطر ثبات دهنده ها دو نوع اند :1- تیغه ای 2- مخروطی

نوع تیغه ای ارزانتر  است اما در طبقات سخت ناپایدارند . ثبات دهنده های مخروطی با مته دگمه ای  شکل از جنس کربور تنگستن به کار برده می شوند  و علی رغم گران بودن بازدهی زیادتری دارند.

4). گوه گیره دار

به گوه ای اطلاق می گردد که به کنار لوله حفاری به کمک گیره با یک جفت پیچ متصل می گردد تا مته جهت خاصی را حفاری کند  و معمولا به دو نوع تقسیم می شوند :

نوع اول که قابل انتقال اند یعنی پس از تصحیح انحراف چاه به همراه لوله حفاری به سطح منتقل می شوند نوع دوم که کمتر از آن استفاده می شود برای همیشه در داخل چاه نصب می گردند . تقریبا در همه عملیات حفاری نوع قابل انتقال یا دسته اول مورد استفاده قرار دارد . این ابزار حلقه لوله گیری دارد که باعث اتصال از طریق یک جفت میخ و یا سوزن shear pin به لوله حفاری می شوند این گونه اتصال بدان جهت صورت می گیرد تا بتوان گوه و لوله حفاری را به نقطه دلخواه در داخل چاه بدون تغییر قرار داد پس از هدایت ابزار به داخل چاه سنگینی رشته لوله حفاری موجب فرو رفتن بخش  اسکنه ای گوه به داخل طبقات می شود . در اثر اعمال نیرو و چرخش لوله و مته یک جفت میخ وصل کننده گسسته شده و سبب می شود که مته جهت مورد نظر را حفاری کند شکل 28 .

پس از چند فوت حفاری 10 تا 20 فوت از ابزار اندازه گیری کننده مقدار انحراف و شیب چاه استفاده می شود تا اگر جهت حفاری شده قابل قبول است ابزار مستقیم کننده چاه به بیرون هدایت شود سپس به کمک remer چاه را گشاد می کنند به نحوی که برای مته اولیه یا اصلی مناسب گردد . در غیر این صورت در نحوه اجرا ی مجدد این روش باید تجدید نظر شود در شکل زیر چهار حالت به شرح  زیر مشاهده می شود:

 

1-   ته چاه جهت یابی شده ، ابزار تصحیح کننده انحراف چاه در نقطه دلخواه قرار داده شده است . هنوز عملیات انجام نشده است .

2-   ابزار تصحیح کننده چاه عملیات را آغاز کرده و از انحراف چاه جلوگیری به عمل آمده است.

3-   گوه در موقعیتی قرار دارد که در صورت عدم نیاز می توان آن را به سطح منتقل کرد.

4-   ابزار reamer را نشان می دهد که از آن برای افزایش قطر چاه استفاده می شود . پس از این مرحله می توان از مته اصلی جهت ادامه حفاری استفاده کرد.

5-             لولای مفصلی   knuckejoint

لولای مفصلی شامل بخشهای کوتاه فلزی شبیه بندانگشتی است که مجهز مته نیز می باشد و این بخش های کوتاه توسط مرتبط کننده های کروی ball type joint  به یکدیگر متصل شده اندو ارتباط و اتصال آنها با لوله حفاری تحت زاویه ای از پیش تعیین شده به کمک فشار فنری حلقوی انجام می گیرد.

مته لولای مفصلی مخصوص و کوچک است و در نقطه مورد نظردر مته چاه قرار داده می شود شکل 29 پس از وارد کردن انرژی مورد لزوم و چرخش لوله و مته در جهت از پیش تعیین شده نقطه ای که مته از قبل نشانه گرفته  و تصیحیح انحراف چاه قطر چاه به کمک reamer  گشاد می شود تا بتوان به کمک مته اولیه عملیات حفاری را ادامه داد.

در شکل زیر چهار حالت به شرح زیر مشاهده می شود:

 

1-   لولای مفصلی مجهز به مته و مته در جهتی که باید ادامه حفاری انجام گیرد در ته چاه قرار  داده شده اند.

2-             عملیات آغاز و چاه مستقیم گردیده است (انحراف تصحیح شده است )

3-             کار لولایی مفصلی به پایان رسیده است.

4-   ابزار reamer در حال ازدیاد قطره چاه برای استفاده از مته اصلی را نشان می دهد.

لازم به توضیح است که از لولای مفصلی کمتر استفاده می شود زیرا حتی در بهترین وضعیت خود به ازای هر 15 تا 20 فوت (5/4تا6 متر ) انحرافی معادل 2 درجه به وجود خواهد آورد به همین دلیل فقط در مواردی استفاده می شود که انحراف چاه از مسیر از پیش تعیین شده کمتر از 5 درجه باشد.